Balance and Weights
Trade in Northern Thai Communities
(เครื่องชั่ง และลูกชั่ง–การค้าในชุมชนภาคเหนือของประเทศไทย)
The trade within Northern Thailand and nearby areas was limited mostly to food, textiles and medicines. Since these commodities were sold by weight, there had to be standard scales accepted by the community. This gave rise to standard systems of weight measurement in addition to those for measuring length and capacity. The weights and the balances in which they were used are considered to be important folk inventions. Those made for use in a large-sized balance are called “yachu”, while those for a small balance are called “yoi”. Apparently, since the establishment of opium plantations in the early 1900s, the animal weights have been used to weight opium as well as other commodities. Today, they are commonly called “opium weights”.
การค้าของชุมชนในภาคเหนือของประเทศไทยและบริเวณใกล้เคียง สิ่งของที่ซื้อขายกันส่วนใหญ่เป็นธัญญาหาร เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค ดังนั้นการซื้อขายจึงจำเป็นต้องคิดประดิษฐ์เครื่องชั่งน้ำหนักขึ้นมา โดยให้มีมาตรฐานเป็นที่ยอมรับกันในภายในกลุ่มนอกเหนือจากการตวงและการวัด อุปกรณ์สำคัญในการชั่งคือเครื่องชั่งหรือตราชู ซึ่งถือเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สำคัญ เครื่องชั่งที่มีขนาดใหญ่จะเรียกว่า “หย่าจู” ขณะที่เครื่องชั่งที่มีขนาดเล็กจะเรียกว่า “ยอย” หรือ ตัวยอย นับตั้งแต่มีการปลูกฝิ่นในราวกลางพุทธศตวรรษที่ 25 เป็นต้นมา ก็มีการนำลูกชั่งรูปสัตว์มาช่วยในการชั่งฝิ่นเช่นเดียวกับสินค้าอื่นๆ จากประโยชน์เช่นนี้จึงกลายมาเป็นชื่อที่ใช้เรียกกันในปัจจุบันว่า ลูกชั่งฝิ่น
Source from: Bangkok Insurance Museum
